EML tegenover MSG: wat ze zijn en waarin ze verschillen
Een .eml-bestand is één e-mail als gewone MIME-tekst, overal leesbaar. Een .msg is hetzelfde bericht in het binaire formaat van Outlook, plus eigenschappen die Outlook nooit verlieten. Welke je krijgt, en wanneer.
Een .eml-bestand is één e-mailbericht, bewaard precies zoals het over het internet reisde: platte tekst, in MIME-formaat, leesbaar met elke teksteditor. Een .msg-bestand is datzelfde bericht, bewaard zoals Microsoft Outlook het intern bewaart: een binaire container die zonder Outlook of zonder een programma dat hem kan ontcijferen helemaal niets laat zien.
Hetzelfde bericht, twee verpakkingen. De verpakking bepaalt of het bestand over tien jaar nog opengaat zonder de leverancier die het maakte.
Wat er werkelijk in een .eml-bestand zit
Open er een in TextEdit of Kladblok en je leest het bericht zelf. Bovenaan de kopregels — From, To, Subject, Date, Message-ID en een stapel technische velden —, dan een lege regel, dan de tekst. Een HTML-versie en een bijgevoegde PDF zijn MIME-onderdelen binnen datzelfde bestand, met het binaire deel als tekst gecodeerd zodat het de reis overleeft.
Meer is het niet. EML is geen bestandsformaat dat iemand heeft ontworpen: het is het berichtformaat uit RFC 5322 en de MIME-standaarden, ongewijzigd naar schijf geschreven. De extensie is een afspraak en geen container, en daarom levert “Origineel weergeven” in Gmail precies dezelfde bytes op: hernoem de download naar .eml en hij opent als elk ander berichtbestand.
Wat er werkelijk in een .msg-bestand zit
Bytes die je niet kunt lezen. MSG is het eigen formaat van Outlook, gebouwd op de Compound Document Structure — de OLE2-container die oude .doc- en .xls-bestanden gebruikten. Daarbinnen is het bericht opgeknipt in benoemde streams: één voor het onderwerp, één per versie van de tekst, één per geadresseerde, één per bijlage.
Gesloten, maar niet geheim: Microsoft publiceert de specificatie, en alleen daarom kunnen bibliotheken van derden MSG überhaupt lezen. Aan de praktijk verandert dat niets. Niets wat met macOS meekomt opent een .msg, niets wat met Windows meekomt doet het, en Thunderbird evenmin.
De vergelijking, zonder marketing
| EML | MSG | |
|---|---|---|
| Vastgelegd door | RFC 5322 en MIME, open standaarden | Microsoft, één leverancier |
| Op schijf | Platte tekst | Binaire OLE2-container |
| Leesbaar in een teksteditor | Ja | Nee |
| Opent op | Elk besturingssysteem, bijna elk mailprogramma | Outlook op Windows, of een converter |
| Bevat | Precies wat SMTP heeft afgeleverd | Het bericht plus Outlooks eigen eigenschappen |
| Kan niet-mailitems bevatten | Nee | Ja: afspraken, contacten, taken |
De op één na laatste rij weegt het zwaarst. Een EML bevat het bericht. Een MSG bevat het bericht plus eigenschappen die nooit over het netwerk zijn gegaan: categorieën, opvolgingsmarkeringen, gelezen of ongelezen, het interne Exchange-adres van een collega in plaats van het publieke, of een taak is afgerond. Zet een MSG om naar EML en dat alles valt weg, want de standaard heeft er geen plek voor.
Dat is het enige eerlijke argument om MSG-bestanden te bewaren. Als juist Outlooks eigen boekhouding bewaard moet blijven — de categorieën die een juridische afdeling toekende, een als bestand opgeslagen afspraak — dan is de MSG het bewijsstuk en laat een conversie er een deel van liggen. Voor de e-mail zelf gaat dat argument niet op: het bericht blijft volledig.
Welke je in de praktijk krijgt
Sleep een bericht uit het klassieke Outlook voor Windows naar het bureaublad en je krijgt .msg. Die ene gewoonte verklaart de meeste MSG-bestanden die rondgaan, en bijna nooit was het iemands beslissing: het is gewoon wat Outlook doet.
Vrijwel al het andere levert .eml: “Opslaan als” in Thunderbird, een bericht dat je uit Mail naar de Finder sleept, Outlook op het web, ticketsystemen, kantoormultifunctionals die documenten mailen, mailservers, archiveringssystemen.
Apple Mail is de uitzondering die je moet noemen, want die verwart twee keer. Wat het bewaart is EMLX: één bericht per bestand, met de lengte in bytes op de eerste regel en een XML-eigenschappenlijst van Apple aan het eind. Haal die twee weg en een EMLX is een EML. Wat het exporteert is geen van beide: een map met de extensie .mbox waarin een bestand zit dat gewoon mbox heet, en dat is standaard MBOX.
Hoe je elk van beide opent zonder Outlook
EML is makkelijk. Op een Mac opent dubbelklikken het in Mail als een los berichtvenster; Mail toont het, en importeert het niet in je postbussen. Op Windows 10 en 11 gaat het bestand naar het geregistreerde mailprogramma, en is er geen, dan laat Kladblok het ruwe bericht zien — genoeg om de kopregels te lezen en te zien wie het echt verstuurde. Mbox Viewer opent .eml-bestanden op beide systemen rechtstreeks, net als MBOX.
MSG is niet makkelijk, en dat mag hardop gezegd: Mbox Viewer opent geen .msg-bestanden. Je hebt Outlook nodig, een speciale MSG-viewer of een converter. Heb je nog toegang tot de postbus waar het bestand vandaan komt, dan is verreweg de goedkoopste route dat bericht te openen in Outlook op het web en het te downloaden: je krijgt een EML en het probleem houdt op te bestaan.
Hoe ze zich allebei verhouden tot MBOX
Een MBOX is een reeks berichten in één bestand, elk voorafgegaan door een regel die met From begint. Een EML is één van die berichten op zichzelf. Dat is de hele verhouding, en daarom is omzetten boekhouden en geen techniek: knip een MBOX bij de From -regels en je hebt een map met EML’s; zet voor elke EML een From -regel en plak ze aan elkaar en je hebt een MBOX. Mbox Viewer exporteert geselecteerde berichten naar EML zonder dat je iets hoeft te kopen, en de conversiegids loopt beide richtingen door.
MSG heeft die kortere weg niet. Het moet eerst worden ontcijferd, en daarom loopt elke uitweg uit Outlook via een converter — dezelfde omweg die een PST-bestand nodig heeft, met een eigen gids.
Nog een waarschuwing voordat je een heel archief in losse bestanden verandert: een map met 200.000 EML’s is een kwelling. Finder en Verkenner kruipen, back-ups duren uren en zoeken over alles heen is trager dan zoeken in één groot bestand. Voor een handvol berichten EML. Voor een archief MBOX.
Als je mag kiezen
Kies EML, om dezelfde redenen waarom MBOX beter is dan PST: het is het formaat waarin je post al bestaat terwijl ze onderweg is, en het blijft leesbaar in een teksteditor lang nadat elk programma dat het kon openen verdwenen is.
Bewaar MSG alleen als het juist om Outlooks eigen eigenschappen gaat. En als het eerlijke antwoord “duizenden berichten” is, kies dan geen van beide: stop ze in een MBOX en houd één bestand over in plaats van een map waar niemand aan wil beginnen.
Open je archief met Mbox Viewer
Native app voor Mac en Windows. Streamt MBOX- en EML-bestanden van elk formaat, volledig offline.