Waar Thunderbird je e-mail bewaart

Thunderbird bewaart je post in een profielmap: ~/Library/Thunderbird/Profiles/ op macOS, %APPDATA%\Thunderbird\Profiles\ op Windows, ~/.thunderbird/ op Linux. Daarbinnen is elke map die je in het programma ziet — Inbox, Sent, Archives — één MBOX-bestand zonder enige extensie.

Dat is uitzonderlijk goed nieuws, en de meeste Thunderbird-gebruikers komen er nooit achter. Je post zit niet opgesloten in een eigen database van het programma. Hij staat in standaardbestanden die een hoop software kan lezen, ook nadat Thunderbird van de machine verdwenen is.

Het profiel vinden

Het pad heeft één onvoorspelbaar stuk: de profielmap heeft een willekeurige naam, zoiets als x7k2p9qr.default-release. Ga naar de map Profiles en je ziet hem staan.

macOS: druk in Finder op ⌘⇧G en plak ~/Library/Thunderbird/Profiles/
Windows: druk op Win + R, plak %APPDATA%\Thunderbird\Profiles en druk op Enter — zo hoef je AppData niet zichtbaar te maken, want die houdt Windows uit het zicht
Linux: ~/.thunderbird/

Binnen het profiel staat de post op twee plekken. In Mail/Local Folders/ staat alles wat op je eigen machine bewaard wordt, inclusief POP-accounts en mappen die je zelf hebt aangemaakt. In ImapMail/ staan de lokale kopieën van IMAP-accounts, één map per server.

Hoe die bestanden eruitzien

Open Mail/Local Folders/ en je krijgt een lijst waar iedereen de eerste keer over struikelt:

Archives
Archives.msf
Inbox
Inbox.msf
Sent
Sent.msf

De bestanden zonder extensie zijn je post — elk daarvan een standaard MBOX-bestand, de hele map in één bestand. De .msf-bestanden ernaast zijn Thunderbirds eigen index (Mail Summary File) en die kun je volledig negeren: elke reader die de moeite waard is, bouwt zijn eigen index en heeft ze niet nodig.

Heeft een map submappen, dan staan die in een map met dezelfde naam plus .sbd. Archives.sbd/2019 is dus de mailbox van Archives/2019.

Waarom staat er geen .mbox achter?

Omdat Thunderbird dat nooit nodig had. Het programma weet wat die bestanden zijn aan de map waarin ze staan, dus het heeft ze nooit van een etiket voorzien — prima, tot de dag dat je er een ergens anders wilt openen en niets op je computer weet raad met een bestand dat Inbox heet en verder niets.

Je hoeft niets te hernoemen. Mbox Viewer opent een Thunderbird-bestand zonder extensie rechtstreeks: sleep het op het venster, of gebruik Openen. Wil je liever dubbelklikken, dan werkt het ook om .mbox achter een kopie te zetten — maar het hoeft niet, en het bestand hernoemen dat Thunderbird op dit moment in gebruik heeft, is een slechte gewoonte.

Lezen zonder Thunderbird

Dit is het geval waarvoor de meeste mensen hier komen: een oude machine, de schijf van iemand die is overleden of het bedrijf heeft verlaten, een back-up van een laptop die niet meer opstart. Je hebt de profielmap en geen werkende Thunderbird.

Kopieer Mail/Local Folders/ van de schijf af en open de bestanden. Meer is het niet — geen import, geen account instellen, geen installatie van Thunderbird. Op Mac en op Windows gaat het precies hetzelfde, en de bestanden worden alleen-lezen behandeld: er wordt niets teruggeschreven.

Eén voorbehoud is goed om te weten: een IMAP-map onder ImapMail/ bevat alleen wat Thunderbird werkelijk had opgehaald. Stond het account ingesteld op alleen de kopteksten, of op synchroniseren van de laatste paar maanden, dan is dat wat je aantreft. De Local Folders zijn de complete.

Nog even over comprimeren

Thunderbird verwijdert berichten niet echt wanneer jij ze verwijdert. Het markeert ze en gaat verder, en de ruimte komt pas vrij als de map wordt gecomprimeerd. Daarom kan een bestand Inbox 4 GB groot zijn terwijl de map 800 MB aan post toont.

Twee gevolgen. Kopieer je een profiel om het te archiveren, dan kan eerst comprimeren het aanzienlijk kleiner maken. En zoek je iets wat verwijderd is, dan kan een niet-gecomprimeerd bestand het nog gewoon bevatten — een reader die het ruwe bestand doorloopt, laat berichten zien die Thunderbird al had afgeschreven.

Als het bestand enorm is

Thunderbird-mappen groeien jarenlang door zonder dat iemand het merkt, en een tien jaar oude Inbox van een paar gigabyte is heel gewoon. Dat formaat is geen probleem voor het formaat, maar wel voor de meeste readers, die het hele bestand inladen voordat ze iets tonen.

Mbox Viewer streamt in plaats daarvan: een mailbox van 50 GB met zo’n half miljoen berichten gaat binnen vijf minuten open, blijft onder 600 MB RAM, en opent daarna in minder dan een seconde dankzij zijn binaire index. Wil je een monsterlijke map liever in behapbare stukken knippen dan hem in zijn geheel lezen, dan hebben we daar ook over geschreven.

Weet je eigenlijk nog niet precies wat een MBOX-bestand is? Begin hier.